… en Hij zag dat het goed was (2)

Mooie Arie, blote Arie. Sommige mensen weten gewoon niet waar ze moeten kijken met die foto’s van Arie Boomsma. If you have it, flaunt it, mompelt Eva Jineck ergens in een NOS studio. Iets verderop zit EO-directeur Arjan Lock wat ongemakkelijk te bladeren in het gratis exemplaar dat Linda de Mol hem toestuurde. “Moet het nou ook al over God gaan, tja dat wist ik niet, ik dacht alleen dat Arie heel bloot was enzo, maar eh… ja God heeft wel iets moois van die Arie gemaakt….”
Kijk en geniet nog een keertje van wat plaatjes uit de L’Homo. En ik ga nog aandacht vestigen op de boodschap van Arie. Wat is die?

Een mooie jongen is Arie in ieder geval. Met z’n tattoo’s en biceps valt hij niet in de categorie braaf christelijk. Toch is zijn geloofsovertuiging niet minder expliciet dan z’n lichaamstaal. Het christelijke wereldje is wat verdeelt tussen herkkenning en trots enerzijds en verlegenheid en afkeuring anderzijds. Intussen ziet Arie kans een boodschap af te geven, met en zonder woorden. Een bijzondere prestatie voor een geschorste presentator die media-stilte in acht moet nemen. Ik zie en hoor twee boodschappen.

De eerste boodschap van Arie lees ik in een tekst van hemzelf die bij de shoot gevoegd is. Het wordt ondersteund door de teksten die de redactie toevoegt zowel in de L’Homo als ook in de James. Om met de laatste te beginnen wordt Arie daar neergezet onder de titel ‘God’s Gym’, en wordt er verwezen naar zijn expliciete rol in de christelijke wereld. Op geen enkele manier wordt het op de hak genomen. In combinatie met de fotoreportage die bij z’n lezersgroep hoge ogen gooit, geeft het iets aan van respect.
Terug naar de L’Homo: Linda’s ideetje om te koppen met ‘En God schiep Arie en Hij zag dat het goed was’ heeft uiteraard een vleug humor. Het speelt met het Darwinjaar en de EO. Maar het staat er toch, naast prachtige foto’s. Terwijl in EO-kringen er andere discussies plaatsvinden wordt in het publieke domein vooral God genoemd in combinatie met Arie. Het kan verkeren.
Arie zelf toont in mijn ogen veel karakter. Hij wijst de mogelijkheid af die Linda hem biedt de shoot terug te halen. Hij staat erachter en blijft er dus achter staan. Een belangrijk signaal: hij draagt zonder morren de consequenties die zijn werkgever trekt, maar blijft trouw aan z’n keus.

“Ik weet zeker, God houdt net zoveel van homo’s. … Vanuit het christendom … klinkt vaak een veroordelend, liefdeloos geluid over homoseksualiteit. Precies het tegenovergestelde van waar het volgens mij om draait. God maakt geen onderscheid tussen mensen, die houdt net zoveel van homo’s als van hetero’s. Het leek mij daarom een mooi signaal als ik met mijn gezicht in L’Homo ging staan.”

Dit is de boodschap van Arie. Gedreven om iets van Gods liefde te laten zien en dat bewust op een plek te doen waar dat niet vanzelfspreekt. Doet me denken aan Jezus die op feestjes kwam van mensen die afkeuring opriepen. Het werd destijds Jezus kwalijk genomen, ik heb hetzelfde mechanisme nu rond Arie gezien helaas. Zelf ben ik meer wat stil en onder de indruk.

De tweede boodschap van Arie is er een zonder woorden. Het is zijn lijf, zijn verschijning, z’n uitstraling, inclusief z’n sex appeal. Ik schreef over lichamelijke schoonheid al een blog. Laten we het simpel houden: Linda koos een briljante kop bij deze fotoshoot. En qua lichamelijkheid mag je van smaak verschillen, maar Arie laat pagina-groot zien dat hij op een evenwichtige manier omgaat met z’n lijf en wat hij wil oproepen. Een moralistische uitdrukking als ’schaars gekleed’ zegt vooral iets over degene die de woorden bezigt. Waarom worden sommige gelovigen verlegen als Gods goede schepping zichtbaar is?
We luisteren met tranen in de ogen naar ’s werelds nieuwste fenomeen Susan Boyle. Misleidt door haar uiterlijk wellicht. Maar is wat haar wondermooie stem met ons doet niet precies hetzelfde? Ook een stem is lichamelijkheid, en wie z’n ogen sluit en luistert wordt sensueel geraakt en geprikkeld. Niemand doet moeilijk, mooi zingende vrouwen of mannen zijn nog nooit door kerkelijke lakijen veroordeeld. Maar een mooi lijf mag blijkbaar niet een eigen taal en boodschap spreken.

De boodschap die van deze foto’s afspat is inderdaad zoiets als dat God er iets moois gemaakt heeft. Er is energie, levenslust, karakter en ja een prachtlijf. Wie gelooft zoals Arie ziet er een Maker achter. En wie iets met de bijbel heeft kan na wat zoeken terechtkomen bij uitspraken dat God alles gemaakt heeft, om onder dankzegging van Hem aan te pakken en ervan te genieten.

Wat modellen als Arie en vele anderen doen in mijn ogen, is heelheid terugbrengen. Heelheid in mijn genieten, kijken, denken, doen en gewoon zijn. Net als bij kunst mag er gekeken worden. Niet alles hoeft precies verklaard, ingekaderd en afgeschermd te worden tegen allerlei risico’s. Durf te leven, durf te genieten van het leven dat God geeft. En je lijf is het grootste kunstwerk dat zichtbaar is, en dat niet voor niets ons uiterlijk vormt. Het had een stuk saaier en functioneler gekund…

God maakte er iets moois van.
Beetje ondankbaar om dan weg te kijken.
Op z’n tijd mag het in de volle zon.
Dat is de plek waar God de mens neergezet heeft om te leven, lief te hebben en te geloven.
Mooie boodschap, dank je wel Arie.
En God zag dat het goed was, zeer goed.